“คาถากันยุง”ตามแบบฉบับหลวงพ่อพระราชพรหมยาน

ตัวตั้งใจงดเว้นตัวนี้เหลาะเป็นตัวศีล

ผู้ถาม – รู้สึกว่าการจะทำให้ศีลบริสุทธิ์จริงๆ มันยากเหมือนกันครับ อย่างปัจจุบันนี้ต้องรบกับยุงอยู่เสมอ ก็อดไม่ได้ที่จะต้องตีให้มันตาย ถ้าไม่งั้นเราตาย จะทำอย่างไรดีครับจึงจะไม่ผิดศีลข้อนี้ คือผมหมายถึงข้อปาณาติบาตครับ ?

หลวงพ่อ – ก็ไม่เห็นยากเลย เราก้ไล่มันไป มันมาเกาะกินเลือดของเรา ถ้ามันเกาะนานเกินไปก็ค่อยๆ ลูบให้มันหนีไป แต่ถ้าบังเอิญมันหนีไม่ทัน ไปถูกเข้า แล้วก็ตายอย่างนี้ศีลไม่ขาด เพราะเราไม่มีเจตนาฆ่ามัน ใช่ไหม…

ไอ้เจ้ายุงนี่มันก้แปลก เหมือนกันนะ เมื่ออาตมาตอนเป็นเด็กๆ นั่งเรือไปแล้วก็จอดนอนที่ปลากคลองรังสิต มีหลายลำด้วยกัน เมื่อนั่งล้อมวงคุยกันไปได้พักหนึ่ง ต่างคนต่างรำกันป้อ มือไขว่ไปหมด ไล่ยุง ยุงมันชุมจริงๆ แต่มีชีคนหนึ่งแกนั่งคุยสบาย คุยไปคุยมาพอตอนดึกจวนจะเลิกแล้วถาม คุรป้าครับ…คุรป้ามีคาถาอะไรกันยุงได้ แกบอกว่าไม่มีคาถาอะไร แต่ขอให้ปฏิบัติตามนี้ คำว่ายุงนี่เราจะไม่พูดถึงเลยแล้วยุงจะไม่กัด ถ้าหากตอนแรกๆ มันมาบ้างก็ไล่มันไป ตอนหลังเราก้เอามั่ง ทำได้จริงๆ แฮะ

มีอยู่ครั้งหนึ่งไปนั่งที่จังหวัดชัยนาท มีพระนั่งอยู่คู่ติดกัน องค์นั้นแกรำป้อหมด ก้มๆ เงยๆ ก้มๆ ตลอดเวลา เราคงเนื้อไม่ดี เลือดไม่หอม ก้เลยนึกถึงโยมชีคนนั้น ของแกดีจริงๆ เกิดเป็นยุงก้ลำบากนะ มันหิวจะตายขอเลือดกินหน่อย แต่โดนตีเสียดายเลย

หลวงพ่อทิ้งท้ายไว้ให้น่าคิดนะครับ คาถานี้ใครจะเอาไปใช้บ้างก้ได้ ผลเป้นยังไงก้บอกกันต่อๆ ไปด้วยแล้วกัน ต้องเป็นผลดีนะครับ

ก็ขอสรุปว่าการเจิรญพระกรรมฐานนี้มีทั้งสมถะและวิปัสสนา จะแยกกันอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้ ต้องอาศัยซึ่งกันและกัน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งศีลบริสุทธิ์เป้นพื้นฐานเบื้องต้นด้วย

หลวงพ่อตอบปัญหาธรรม ธัมมวิโมกข์ ฉบับที่ 9

โดย…หลวงพ่อพระราชพรหมยาน วัดท่าซุง

จินตนา รวบรวม

“คาถากันยุง”ตามแบบฉบับหลวงพ่อพระราชพรหมยาน